Synopsis

Terwijl de oorlog tussen Rusland en Oekraïne voortwoedt, houden de inwoners van Georgië hun adem in. Rusland viel in 2008 Georgië binnen, na de daaropvolgende oorlog kwamen de betwiste regio’s Abchazië en Ossetië onder controle van Rusland te staan. De parallel met de Oekraïense regio’s Lugansk en Donetsk is evident en maakt het onderwerp van Ineke Smits’ Little Man, Time and the Troubadour actueler en urgenter dan ooit: Wat is een land? Waar hoor je thuis? Waar de verslaggeving ons op de hoogte houdt van het grotere plaatje, gaat deze film juist in op de persoonlijke ervaringen van burgers. Een poëtische roadmovie met lied en verbeelding, nostalgie en verwondering, die zijn publiek confronteert met zijn eigen geschiedenis van ontworteling en oorlog.

De troubadour uit de titel, dat is kunstenaar Sipa Labakhua, die met zijn autobiografische poppentheatervoorstelling rondreist door zijn geboorteland Abchazië. Het soms surrealistisch ogende stuk is gebaseerd op de lotgevallen van zijn vader, zijn held. Hij was een politicus vol idealen die door de oorlog met Georgië met zijn gezin naar Moskou vluchtte, maar daar niet kon aarden. Nu is de zoon teruggekeerd. Hij deelt zijn zorgen met het publiek en ontmoet inwoners uit de streek. Gedreven door de vragen “Wat is een land? Wat is thuis?”, verzamelt hij herinneringen en bespiegelingen van een bont gezelschap – van nationalistische Abchaziërs tot immigranten en kunstenaars. 

Labakhua ontwikkelde het libretto voor zijn voorstelling samen met regisseur Ineke Smits, die niet voor het eerst haar liefde voor de regio toont. De voorstelling werd het vertrekpunt voor een poëtische roadmovie met zang en verbeelding, nostalgie en verwondering. “Kijk, we praten. We gaan vooruit”, meent iemand na het marionettenspel.