Voor haar film volgde de Nederlandse regisseur Ineke Smits een aantal inwoners van een plek die soms “het nieuwe Amerika” wordt genoemd. In feite lijkt Dubai op een miniatuurversie van wat ooit het land van onbegrensde mogelijkheden werd genoemd. Wolkenkrabbers, kantoorgebouwen en hotels schieten in hoog tempo uit de grond en Dubai wordt neergezet als een oase van rust en welvaart waar iedereen gelukkig lijkt. Of in ieder geval rijk.

Zweedse vrouwen vertellen hoe hun leven is veranderd sinds hun verhuizing naar Dubai en dat zij eindelijk tijd hebben voor hun kinderen, omdat lokale vrouwen het huishoudelijk werk hebben overgenomen. Westerse invloeden hebben de lokale bevolking veranderd. Zo horen we dat mannen in Dubai veel flirten, ook met vrouwen die een boerka dragen. Dit gebeurt zeer discreet en modern via Bluetooth. Een verkoper van muziekinstrumenten vertelt wat er nog ontbreekt in Dubai: kunst en cultuur, de ziel van een metropool.

Smits volgde ook enkele deelnemers aan een fotografieworkshop die doen wat zij zelf ook doet: Dubai en zijn omgeving vastleggen. Eén deelnemer vertelt over zijn foto’s van een eenvoudige kok in een dorp nabij Dubai, die hem iets heel bijzonders leerde: dat je ook met heel weinig gelukkig kunt zijn.