Synopsis

Een man, een vrouw en hun vier dochters wonen in een blokhut in een met sneeuw bedekt bergdorp. Hun sterke katholieke geloof en geloof in bijgeloof hebben grote invloed op hun dagelijks leven. Na een ongeluk waarbij de man omkomt, blijven de vrouw en hun volwassen dochters achter om te rouwen. Er verschijnen hertenmannen; figuren die de duur van de rouwperiode bepalen. Deze rouwperiode lijkt jarenlang te duren. De weduwe wil opnieuw trouwen, omdat het leven in de bergen te moeilijk is voor een vrouw alleen. Maar de hertenmannen hebben geen enkele intentie om haar rouwperiode te beëindigen, aangezien zij geheime affaires hebben met haar dochters. Als zij de weduwe zouden “bevrijden”, zouden haar dochters mogen trouwen. Na de lange winterslaap bereiken de eerste zonnestralen het dorp. De mythische figuren zijn verdwenen; alleen het gewei ligt nog in de bedden van de dochters.

De film vertelt het verhaal zonder woorden, met een camera die zich traag en met oog voor detail door het verstilde decor beweegt. Fabelachtige, bijna mystieke beelden vermengen zich vanzelfsprekend met de eenvoudige registratie van de zorgvuldig gechoreografeerde dagelijkse werkzaamheden.